Tamén coñecidas como Slab Serif ou Mecano, apareceron no século XIX para uso publicitario. A súa principal característica está nos remates, moi grosos e xeralmente cadrados e no pouco ou nulo contraste entre paos.
As exipcias de estilo francés caracterízanse por posuír unha relación entre as serifas e os trazos de tipo angular. Foron as primeiras exipcias en aparecer e os seus remates son densos e rectangulares.
Apareceron en 1845 grazas ao tipo lanzado por Robert Besley & Co. chamado Clarendon. Este presentaba un redondeo na unión dos trazos coas serifas e un mellor encaixe e chegou a representar un pequeno subgrupo dentro desta categoría.
Teñen a súa orixe nas tipografías talladas en madeira. Esta subclase das exipcias diferénciase das demais por posuír as serifas máis grosas que os trazos principais. Son moi características nos carteis dos westerns americanos.
Cun ancho similar e constante entre paos e serifas, estas tipografías están baseadas nas empregadas polas antigas máquinas de escribir. Xeralmente todos os caracteres posúen o mesmo ancho.